PHOTO

คะแนนออกแล้ว......
รู้สึกแปลกๆ ทำไมโอกะเอ มันพอๆกันเลยหว่า
ยังรู้สึกเหมือนชิวิตล่องลอยไร้จุดหมายเหมือนเดิมจริงๆ
เลยมานั่งแปะรูปเก่าๆ หนีความจริงซักพัก =m=

..

งานแรกแต่ต้นปีขึ้นม.6 คอนเสิร์ตม.6

ไม่มีรูปงาน มีแต่รูปตอนทำฉากหลัง = =
ใครที่ไม่รู้ว่ามันคือรูปอะไรก็ช่างมันเถอะนะ... (คุณเพื่อนอาร์ทตัวพ่อออกแบบ)

 

เสร็จออร์เดิร์ฟต้นปีก็ต่อด้วยงานใหญ่ กีฬาสี (อยู่สีเขียวเค่อะ ^^)

คอนเซป กรีน แก๊งสเตอร์~
เป็นงานที่เหนื่อยจริงๆ= = ตั้งแต่ที่เคยทำกิจกรรมมาทั้งหมด
อาจเป็นเพราะเป็นหัวหน้าฝ่ายศิลป์ละมั้ง เครียดมากกกก
ไหนจะออกแบบฉาก เสื้อ หาสี หาผ้า แถมร้านยังสกรีนสีเสื้อผิดอีก!!
ก๊อดแดม =[]= อยากจะแปะประจานจริงๆเรย แต่เอาแบบร่างให้ดูแทนดีก่า

เค้าสกรีนสีเขียวเป็นสีเหลือง =[]=!! ชื่อมันก็บอกอยู่สีเขียว ปุดโธ่เอ้ย - -*
ไม่มีแบบคัดเอาท์ใหญ่ข้างหลังคะ เพราะด้นสด 3วันเสร็จ! เหลือเชื่อจริงๆ
สุดท้ายก็ได้รางวัลตั้ง2ถ้วยแน่ะ(โชว์เชียร์กะพาเหรด) ถือว่าเหนื่อยคุ้ม - -

 

กว่าจะกีฬาเสร็จก็หมดเทอมพอดีแหละ ถึงเวลา อำลาม.6

ม.6 ทั้งหลาย ร้องไห้กันเป็นบ้าเป็นหลัง(ตัวเองก็ร้องนี่หว่าTT^TT)
แจกเฟรนด์ชิปกันจนไม่เป็นอันทำไรเลยทั้งวัน เหอเหอ

เพื่อนคนไหนไม่เคยคุย ก็เข้ามาคุยซะงั้น ตั้ง12ปีอยู่ด้วยกัน ยังไม่เคยแม้แต่มองหน้าเลยละมั้ง
ถือว่าก่อนจาก แล้วยังไงก็ขอคุยซักครั้งละกัน^^

 

จบมัธยมแล้ว ก็ต้องไป ปัจฉิมนิเทศน์ ส่งท้าย


เที่ยวทะเลกับเพื่อนทั้งระดับ 3วัน 3พันกว่าบาท!!! =[]=
กระเป๋าฟีบกันเลย แต่ที่สำคัญกว่าคืออยู่กับเพื่อนล่ะนะ...

 

ปัจฉิมเสร็จต่อด้วย เที่ยวห้อง7 กันเลยทีเดียว

พอขึ้นม.ปลาย ได้อยู่ห้องไหนก็ห้องนั้นตลอดคะ
อยู่ห้อง7มาสามปี(4/7,5/7,6/7) รู้สึกว่าสนิทกับเพื่อนในห้องมากกว่าแต่ก่อน
อันที่จริงธรรมเนียมเที่ยวห้องมันก็มีมาตั้งแต่ม.ต้นแล้วล่ะ
แต่รู้สึกว่ากะคนห้องเดียวกัน3ปีเนี่ย มันพิเศษกว่าที่คิดนะ = =

..

และทั้งหมด...ก็ผ่านมาเมื่อไม่นานมานี้เอง
กลับสู่ความจริง ต้องลุ้นต่อไปว่าเราจะเป็นยังไง
ปีนี้ลุ้นเหลือเกิน เพราะได้ข่าวว่าคะแนนตกลง ไม่แน่ไม่นอน ตุ้มๆต่อมๆ จริงๆ
แต่จะเป็นยังไง เราก็ยังต้องเดินต่อไป เพราะ Life is goes on......

ขอให้ม.6ทุกคนโชคดีกันนะคะ ^^